τα εν οίκω... εν δήμω
Επικοινωνία: peramahalas@gmail.com

Κυριακή, 29 Μαρτίου 2015

Επιλογές από BLACK UHURU





«Δεν πειράζει, θα μεγαλώσεις» λένε

Ερχόμαστε στη ζωή και αποτελούμε τη χαρμόσυνη είδηση μια μικρής κοινωνικής ομάδας, της οικογένειάς  μας. Καταφέρνουμε να αρθρώσουμε την πρώτη εκείνη σακατεμένη λέξη, ανάμεσα από μικρά κοφτερά δοντάκια που αρχίζουν να ξεπροβάλλουν . «Μαμά» λέμε, (ή μπαμπά, ανάλογα πάντα με τον ακροατή!) και ηχεί σαν μια λέξη μαγική, σαν άλλος ποτέ να μην την άκουσε. Είναι το πρώτο μεγάλο μας επίτευγμα.

Έπονται τα πρώτα δειλά βήματα και τα αμέτρητα παραπατήματα. Βλέπεις δυο χέρια ορθάνοιχτα να σε καλούν, παλεύεις να τα φτάσεις. Τελικά εγκαταλείπεις στα μισά, τα ποδαράκια αυτά δεν φτιάχτηκαν για μεγάλες διαδρομές. Μόλις πριν τ' αγγίξεις, πέφτεις και χτυπάς. Τα παιδικά χειλάκια βαραίνουν, δυο μεγάλες ρυτίδες χαράζονται με μιας στο μέτωπο και να, ξεσπάς σε θρήνο. Ας είναι. Κάθε πτώση και ένα φιλί. «Δεν πειράζει, θα μεγαλώσεις», λένε.

Τα ωραιότερα συνθήματα είναι στους τοίχους (185)


Η παραβολή του αετού


Μια φορά κι έναν καιρό ένας άνθρωπος πήγε στο δάσος κι έψαχνε να βρει κανένα πουλί της προκοπής. Τελικά έπιασε ένα αετόπουλο. Το πήρε στο σπίτι του και το ‘βαλε ανάμεσα στις κότες, στις πάπιες και στα γαλόπουλα, και μόλο που ήτανε αετόπουλο το τάιζε με το ίδιο φαί που τάιζε και τα’ άλλα πουλιά.
Περάσανε πέντε χρόνια. Μια μέρα τον επισκέφτηκε ένας φυσιοδίφης. Εκεί που σεργιανούσαν στον κήπο του είπε:
«Αυτό το πουλί δεν είναι κοτόπουλο. Αετός είναι».
«Το ξέρω, απάντησε ο ιδιοκτήτης του αετού, αλλά τον έχω εξασκήσει να συμπεριφέρεται σαν κοτόπουλο. Δεν είναι πια αετός. Έγινε κοτόπουλο, μόλο που οι φτερούγες του από τη μιαν άκρη στην άλλη έχουν μήκος 15 πόδια».
«Όχι, του λέει ο φυσιοδίφης, εξακολουθεί να είναι αετός, έχει την καρδιά ενός αετού και θα τον κάνω να πετάξει στον ουρανό».
«Είναι κοτόπουλο και δε θα πετάξει ποτέ», ξαναλέει ο ιδιοκτήτης του.
Συμφωνήσανε τότε να κάνουν ένα πείραμα. Ο φυσιοδίφης πήρε τον αετό τον σήκωσε ψηλά και του είπε επιτατικά:
«Αετέ, είσαι ένας αετός, ανήκεις στον ουρανό κι όχι σ’ αυτή τη γη. Άνοιξε τα φτερά σου και πέταξε».

Βαρέθηκα να ανάβω φωτιές για να ζεσταθούν οι άλλοι

               Αποσπάσματα από το βιβλίο, “Σκισμένο Ψαθάκι”

Βαρέθηκα να ανάβω φωτιές για να ζεσταθούν οι άλλοι και στο τέλος να ξεπαγιάζω εγώ.

Να μοιράζομαι την καρέκλα μου με τον κάθε κουρασμένο και στο τέλος να στρογγυλοκάθεται αυτός και γω να κουλουριάζομαι στο πάτωμα.

Να σκουπίζω με τα χείλια μου τα δάκρυα των άλλων και τα δικά μου να ξεραίνονται στα μαγούλα μου και να κάνουν κρουστά.

Κουράστηκε η ράχη μου να κουβαλά πληγωμένους. Στέγνωσε το στόμα μου να τους φωνάζω. Μη σωριάζεστε ρε ξεφτίλες. Σταθείτε στα πόδια σας. Μπόρα είναι. Βγάλτε τις τσίμπλες από τα μάτια σας Ξημερώνει.

Βαρέθηκα να φτιάχνομαι από τα λάθη μου. Να φυτεύω βολβούς πάνω σε σωρούς από σκατά. Να βγάζω αθώους τους ένοχους και να κάθομαι για πάρτη τους στο σκαμνί. Να μουλιάζω στην βροχή γιατί άνοιξα την ομπρελά μου να μπουν από κάτω δυο τρεις μουρόχαβλοι που μου φάνηκαν κρυουλιάρηδες.

Σάββατο, 28 Μαρτίου 2015

ΗΦΑΙΣΤΟΣ ΓΟΜΑΤΙΟΥ - ΘΥΕΛΛΑ ΣΤΑΝΟΥ 2-0


Babylon / Reggae Against The Machine - BABYLON




Track : Babylon from the upcoming concept album: Babylon / Reggae Against The Machine / soon come on http://kakosynapantima.bandcamp.com 3/4/15

Στα «άδυτα» του Αστέρα Εξαρχείων


Είμαστε η μοναδική ομάδα που όταν πέσαμε κατηγορία κάναμε πάρτι καθόδου μαζί με τους φιλάθλους. Όλοι έρχονται στο γήπεδο για να περάσουν καλά και να δουν ωραίο ποδόσφαιρο. Μπορεί να είναι αναρχικοί και αντιφρονούντες και ενάντια σε όλα, αλλά ο Αστέρας είναι ο Αστέρας και όλοι τον στηρίζουν. Το μόνο που δεν αρέσει στους φιλάθλους είναι όταν δουν μπροστά τους την αστυνομία.

Ο Αστέρας Εξαρχείων είναι μια ομάδα θρυλική. Θα μου πεις ότι η κάθε ομάδα για τους οπαδούς της είναι θρυλική, αλλά ο Αστέρας είναι ακόμα πιο θρυλική. Για πολλούς λόγους. Ο βασικός είναι ότι έχει έδρα τα Εξάρχεια, στην οδό Τσαμαδού, μια έτσι κι αλλιώς παρεξηγημένη περιοχή, και η μυθολογία που τον περιβάλλει τον κάνει κάπως απρόσιτο για τους «απ’ έξω». Πριν τους γνωρίσουμε είχαμε ακούσει διάφορα: ότι δεν συμπαθούν τους δημοσιογράφους, ότι δεν μιλούν, ότι είναι δύσκολο να τους πείσεις να φωτογραφηθούν και η πρώτη συνάντηση μαζί τους ήταν κάπως αμήχανη. Η πραγματικότητα όμως απέχει πολύ από τις φήμες. Όπως συνήθως.

Τέχνη: Το “μαύρο κουτί” της Ιστορίας


Η πτώση του αεροπλάνου ήταν ακόμη ένα ηχηρό σήμα κινδύνου για την “προοδευμένη και πολιτισμένη” ανθρωπότητα. Ένα σοκ προειδοποιητικό της τραγικής πτώσης που επέρχεται λόγω της ανόητης απληστίας όσον αφορά στα κουπόνια που ονόμασε πλούτο ο μεταλλαγμένος σε καταναλωτή σύγχρονος άνθρωπος.

Απληστία, η οποία εκφράζεται με την άσκηση αδιέξοδων και χυδαίων πολιτικών, οι οποίες προωθούν την ιδιωτικοποίηση των πάντων, από τα δημόσια κοινωνικά προϊόντα έως τα αρχέγονα αγαθά κοινοκτημοσύνης όλων των πλασμάτων, δηλαδή τους φυσικούς πόρους, και παράγουν ανθρώπινα ράκη λόγω της κατανάλωσης τροφίμων όξινων, της διαβίωσης σε μη φυσικά περιβάλλοντα και της συνεχούς αφόρητης ψυχολογικής και σωματικής πίεσης που υφίστανται καθημερινά για λόγους επιβίωσης τα μέλη-γρανάζια των “ανεπτυγμένων” κοινωνιών-αγορών.

Δυστυχώς όμως, όπως φαίνεται, είναι τόση πλέον η απονέκρωση που δεν μπορεί να συνειδητοποιήσει τα σήματα κινδύνου η ανθρωπότητα, όσο σοκαριστικά και αν είναι αυτά.
Τα θεωρούμε μεμονωμένα συμβάντα που οφείλονται σε διάφορους επιμέρους λόγους, τους οποίους στην καλύτερη των περιπτώσεων εντοπίζουμε στα “μαύρα κουτιά” αλλά τους “επεξηγούμε” στενόμυαλα και όπως συμφέρει την απληστία μας.

Γιατί αλλάζει η ώρα τα ξημερώματα της Κυριακής και σε τι ωφελεί αυτό;


Η ημέρα δεν θα έχει διάρκεια 24 ωρών, αλλά 23, και η ώρα που θα «χαθεί», θα προστεθεί την τελευταία Κυριακή του Οκτωβρίου, η οποία θα έχει διάρκεια 25 ωρών.


Τα χαράματα της Κυριακής 29 Μαρτίου -συγκεκριμένα στις 3 το πρωί ώρα Ελλάδος- η χώρα μας, μαζί με τις άλλες ευρωπαϊκές χώρες, θα λειτουργεί ξανά με Θερινή Ώρα. Άρα, τα ρολόγια θα πρέπει να προχωρήσουν μία ώρα μπροστά. Στην Αμερική η Θερινή Ώρα θα αρχίσει την πρώτη Κυριακή του Απριλίου.

Ο θεσμός της θερινής ώρας, όπως εξηγεί ο Διονύσης Σιμόπουλος, επίτιμος διευθυντής του Ευγενιδείου Πλανηταρίου, καθιερώθηκε στην Ελλάδα στις αρχές της δεκαετίας του 1970 για λόγους εξοικονόμησης ενέργειας. Έτσι, την τελευταία Κυριακή του Μαρτίου προστίθεται μία πλασματική ώρα στις κανονικές ώρες κάθε ωριαίας ατράκτου, η οποία αφαιρείται και πάλι την τελευταία Κυριακή του Οκτωβρίου.

Με αυτό τον τρόπο, όταν υπάρχει θερινή ώρα, ο Ήλιος δύει μία ώρα αργότερα (σύμφωνα με τα διορθωμένα ρολόγια), οπότε ελαττώνεται και ο χρόνος που περνάει ανάμεσα στη δύση του Ήλιου και στην ώρα που πάμε για ύπνο. Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι οι άνθρωποι καταναλώνουν λιγότερο ηλεκτρικό ρεύμα για τις διάφορες δραστηριότητές τους.

Παρασκευή, 27 Μαρτίου 2015

Αναβολή αγώνων πρωταθλήματος Παίδων . . .



Η Ε.Π.Σ. Χαλκιδικής ανακοινώνει την ΑΝΑΒΟΛΗ όλων των αγώνων του πρωταθλήματος Παίδων που επρόκειτο να διεξαχθούν το Σαββατοκύριακο 28 και 29 Μαρτίου 2015, λόγω δυσμενών καιρικών συνθηκών.

ΗΦΑΙΣΤΟΣ ΓΟΜΑΤΙΟΥ - ΘΥΕΛΛΑ ΣΤΑΝΟΥ (αναγγελία αγώνα , βαθμολογία , αναλυτικό πρόγραμμα)

«Μου έφυγε το καφάσι», «Χωριό που φαίνεται κολαούζο δεν θέλει», «Κάνε τουμπεκί», «Νισάφι πια». Πώς βγήκαν οι φράσεις...


Λόγω της πολυετούς οθωμανικής κυριαρχίας στην Ελλάδα και της συναναστροφής Ελλήνων με Τούρκους, η ελληνική γλώσσα έχει πολλές επιρροές από την τουρκική. Έτσι καθημερινά χρησιμοποιούμε λέξεις που είναι είτε παρμένες αυτούσιες από την τουρκική είτε παραφρασμένες. Το ίδιο συμβαίνει και με αρκετές εκφράσεις οι οποίες χρησιμοποιούνται στην καθημερινότητα τόσο κυριολεκτικά όσο και μεταφορικά.

 «Μου έφυγε το καφάσι»   Η φράση χρησιμοποιείται για να δηλώσει την έκπληξη μπροστά σε ένα σπουδαίο γεγονός. Η λέξη καφάσι, που έχουμε συνηθίσει να χρησιμοποιούμε κυριολεκτικά για το πλαστικό τελάρο, στα τούρκικα (kafa) σημαίνει κεφάλι, κρανίο. Λέγεται ότι η έκφραση ξεκίνησε να χρησιμοποιείται κυριολεκτικά, όταν κάποιος χτυπούσε κάποιον άλλο, τόσο δυνατά, που ένιωθε σαν να του έχει φύγει το κεφάλι. Σιγά, σιγά η έκφραση πήρε τη μεταφορική της έννοια που γνωρίζουμε.

Ότι σου συμβαίνει είναι για το καλό σου

Στην μακρινή μας Ινδία διηγούνται ένα παραμύθι, απ' αυτά που σου αφήνουν κάποιο χαμόγελο, γιατί έχουν ένα αναπάντεχα διδακτικό τέλος.

Μια φορά και έναν καιρό ήταν ένας αυτοκράτορας, που είχε διαλέξει σαν προσωπικό του σύμβουλο ένα πολύ σοφό γέροντα που όμως είχε ένα μεγάλο ελάττωμα, συνεχώς επαναλάμβανε, "ότι σου συμβαίνει είναι για το καλό σου... ότι σου συμβαίνει είναι για το καλό σου"...

Ο αυτοκράτορας όμως παρόλο που το "ελάττωμα" του σοφού τον εκνεύριζε, τον κρατούσε κοντά του γιατί οι συμβουλές και η σοφία του, τού ήταν πολύ χρήσιμα και γι΄ αυτό το λόγο, τον έπαιρνε πάντα μαζί του, ειδικά όταν απομακρυνόταν από το παλάτι.

Μια βροχερή μέρα, ο αυτοκράτορας αποφάσισε να καλλωπιστεί και αφού τον έπλυναν οι γυναίκες της αυλής, ζήτησε από τον κουρέα να τον ξυρίσει και να του κάνει μανικιούρ.

Alex Kavvadias - Ψαραντώνης The Return ( Επιστροφή )