τα εν οίκω... εν δήμω
Επικοινωνία: peramahalas@gmail.com

Πέμπτη, 18 Σεπτεμβρίου 2014

O βασιλιάς και τα γεράκια

Μια μέρα έκαναν δώρο σε ένα τρανό βασιλιά δύο νεογέννητα γεράκια και εκείνος αμέσως τα έδωσε για να τα εκπαιδεύσουν. Μετά από κάποιο καιρό, ο εκπαιδευτής είπε στον βασιλιά πως το ένα από τα δύο μικρά γεράκια είχε ήδη εκπαιδευτεί και πετούσε.

“Και το άλλο;” ρώτησε ο βασιλιάς.

“Λυπάμαι, εξοχότατε, αλλά το άλλο συμπεριφέρεται παράξενα, ίσως είναι άρρωστο.Κανείς δεν μπορεί να το κάνει να φύγει από το κλαδί που κάθισε από την πρώτη ημέρα. Ένας υπηρέτης αναγκάζεται κάθε μέρα να ανεβαίνει μέχρι το κλαδί για να το ταίσει.”

Ο βασιλιάς φώναξε θεραπευτές και κτηνιάτρους από όλη την επικράτεια, φώναξε σοφούς σύμβουλους, αλλά κανένας δεν κατάφερε να μετακινήσει το γεράκι από το κλαδί.

Κάθε μέρα το κοίταζε από το παράθυρο του και τον έπιανε στεναχώρια και θλίψη βλέποντας το γεράκι πάνω στο δένδρο μέρα και νύχτα.

Μια μέρα έβγαλε ένα διάταγμα με το οποίο ζητούσε από τον λαό του να τον βοηθήσει.

Την επόμενη μέρα μόλις άνοιξε το παράθυρο, με μεγάλη του έκπληξη, είδε το γεράκι να πετάει περήφανα πάνω από τα δένδρα .

“Φέρτε μου αμέσως αυτόν που έκανε αυτό το θαύμα!” διέταξε ο βασιλιάς.

Μετά από λίγο του έφεραν μπροστά του ένα νεαρό χωριάτη.

“Εσύ έκανες να πετάξει το γεράκι;Πως τα κατάφερες; Μήπως είσαι μάγος;” τον ρώτησε ο βασιλιάς.

Ο νεαρός δειλά δειλά είπε στον βασιλιά:

Αν δεν πέσει ο ήλιος, καλησπέρα δεν σας λέω!

Το έναυσμα για το άρθρο το πήρα ακούγοντας μια εκπομπή σε έναν ραδιοσταθμό, ένα μεσημέρι Κυριακής, όπου ένας προσκεκλημένος είπε “καλημέρα” και ο παρουσιαστής του απάντησε “καλησπέρα”. Ήταν μετά τις 12 το μεσημέρι, ίσως 2 ή 3, όχι αργότερα πάντως. Δεν το σχολίασαν περισσότερο, αλλά με εντυπωσίασε. Φυσικά δεν είναι η πρώτη φορά που ακούω σε  δελτία ειδήσεων ή σε τηλεφωνήματα από εταιρείες, τον χαιρετισμό “καλησπέρα” σε ώρες όπου εγώ θα έλεγα σαφώς “καλημέρα”, οπότε το άρθρο θα μπορούσε να έχει γραφτεί και πολύ νωρίτερα.

Ωστόσο, αν και μπορεί να κάνω λάθος -και θέλω και τη βοήθειά σας- έχω την αίσθηση ότι η “μεσημεριανή καλησπέρα” είναι σχετικά καινούργιο φαινόμενο, των τελευταίων δεκαετιών. Παλιότερα, ας πούμε τις δεκαετίες του 1970-1980, η ανάμνησή μου είναι πως ο συνήθης χαιρετισμός, από το πρωί που ξυπνούσαμε ως την ώρα που άρχιζε να πέφτει ο ήλιος, ήταν “καλημέρα”. Για να πεις “καλησπέρα” έπρεπε να σουρουπώνει ή τουλάχιστον να έχουν περάσει κάμποσες ώρες από το μεσημεριανό φαγητό (και τον απαραίτητο παλιότερα μεσημεριανό υπνάκο). Στον μικρόκοσμο της οικογένειάς μου και του κύκλου των φίλων μου έτσι (θυμάμαι να) λέγαμε.

Βέβαια, μπορεί να πέφτω έξω. Μπορεί πάντοτε να υπήρχαν άνθρωποι που έλεγαν “καλησπέρα” από τις 12.01 το μεσημέρι, μπορεί να ήταν και πλειοψηφία (πλειονότητα αν είστε καθαρολόγος).

Μπαράζ αντιφασιστικών διαδηλώσεων σε όλη την Ελλάδα...

Φεστιβάλ ΚΝΕ - Οδηγητή!




Ξεκινούν την Πέμπτη 18 Σεπτέμβρη και ολοκληρώνονται το Σάββατο 20 Σεπτέμβρη στο Πάρκο «Τρίτση» στο Ίλιον Αττικής οι τριήμερες κεντρικές εκδηλώσεις του 40ού Φεστιβάλ ΚΝΕ - «Οδηγητή» με κεντρικό σύνθημα:  «"Για να φτιάξουμε έναν κόσμο στο μπόι των ονείρων και των ανθρώπων" (απολογία Νίκου Μπελογιάννη)

πηγή

Πρόσκληση για συμμετοχή στη Δημοτική Επιτροπή Διαβούλευσης

Καλούνται  οι Φορείς, Σύλλογοι και οργανώσεις του Δήμου Αριστοτέλη (αναγνωρισμένοι από το Πρωτοδικείο) να εκφράσουν εγγράφως τη βούληση τους για συμμετοχή στη Δημοτική Επιτροπή Διαβούλευσης, η οποία θα συγκροτηθεί σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 76 του Ν. 3852/2010, το αργότερο μέχρι την  Παρασκευή 26 Σεπτεμβρίου 2014. 

Οι ενδιαφερόμενοι φορείς θα πρέπει να αποστείλουν σχετικά έγγραφά τους, με τα οποία θα ορίζεται το όνομα και τα στοιχεία επικοινωνίας (υποχρεωτικά και διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου e-mail) του προτεινόμενου εκπροσώπου τους και του αναπληρωτή του στην Δημοτική Επιτροπή Διαβούλευσης. Οι φορείς μπορούν να υποβάλλουν τα σχετικά έγγραφά τους στην έδρα του Δήμου, στην Ιερισσό, στην Δ/νση: Δήμος Αριστοτέλη, Γραφείο Δημάρχου, Τ.Κ. 630 75 Ιερισσός (στοιχεία επικοινωνίας: τηλ. 23773 50003, φαξ: 23770 24120, e-mail: dimarchos@dimosaristoteli.gr).

Ο συνολικός αριθμός των μελών της δημοτικής επιτροπής διαβούλευσης, συμπεριλαμβανομένου του προέδρου, μπορεί να είναι από είκοσι πέντε (25) έως πενήντα (50) μέλη. Σε ποσοστό ένα τρίτο (1/3) του συνολικού αριθμού των μελών εκπροσώπων φορέων που υφίστανται και δρουν στο Δήμο, ορίζονται επιπλέον μέλη, μετά από κλήρωση, δημότες εγγεγραμμένοι στους εκλογικούς καταλόγους καθώς και όσοι είναι εγγεγραμμένοι στους ειδικούς εκλογικούς καταλόγους.

Ανακοίνωση ημερομηνίας διενέργειας του Διαγωνισμού Πρόσληψης Υπαλλήλων της Εθνικής Τράπεζας

Ενημερωθείτε αναλυτικά για την ημερομηνία, τις οδηγίες προς τους υποψηφίους καθώς και τα εξεταστικά κέντρα του Διαγωνισμού Πρόσληψης Υπαλλήλων του Κλάδου Κύριου Προσωπικού:


«Μια χαρά Δικτατορία είμαστε! Ποδόσφαιρο, «Να η ευκαιρία» και… σιωπή! λέει ο Γιάννης Αγγελάκας ...


Αν ξαφνικά νομίζουμε ότι όλα τα θέματά μας είναι ένας ωραίος τάφος, μια χαρά είμαστε! Αλλά, πραγματικά, δεν καταλαβαίνω γιατί έχει γίνει η Αμφίπολη reality! * Κανένας δεν βρέθηκε να απαιτήσει μια καλύτερη Δημοκρατία, μια αληθινή Δημοκρατία. Γιατί αυτό που ζούμε τα τελευταία χρόνια είναι μια γελοιότητα. * Κάθε λαός έχει τους πολιτικούς -και τους καλλιτέχνες- που του αξίζουν! Όμως, δεν νομίζω ότι του ελληνικού λαού τού άξιζε όλη αυτή η ξεφτίλα.

 «Μια χαρά Δικτατορία είμαστε! Ποδόσφαιρο, «Να η ευκαιρία» και… σιωπή! λέει ο Γιάννης Αγγελάκας στην «Ελευθεροτυπία», που αύριο βράδυ εμφανίζεται στο θέατρο Βράχων, στο Βύρωνα, έχοντας στις αποσκευές του όχι μόνο τις ροκ μουσικές του, που ξυπνάνε νεκρό, και το ρεμπέτικο, που αγάπησε με πάθος, ειδικά τα τελευταία χρόνια. Θα παρουσιάσει και μέρος απ” τη δουλειά που έχει κάνει σκύβοντας στην εγχώρια μουσική παράδοση, για την οποία έχει φτάσει στο σημείο να πιστεύει ότι «σαν να υπήρχε στο DNA μου. Ήταν, δηλαδή, σα να χρωστούσα κάτι σ” αυτήν τη μουσική...

- Πέρσι τέτοια εποχή, λίγο μετά το φόνο του Παύλου Φύσσα, κλείσατε τη συναυλία σας στο Βύρωνα με τη φράση «Να προσέχουμε το φασίστα που κρύβουμε μέσα μας». Ο κόσμος απογοητεύτηκε, θυμάμαι, η φόρτιση ήταν μεγάλη, περίμενε να πείτε κάτι πιο οργισμένο. Πέρασε κιόλας ένας χρόνος απ” τη δολοφονία. Βλέπετε να έχει αλλάξει κάτι; 

Τετάρτη, 17 Σεπτεμβρίου 2014

Μην ακούς ''τι λέει ο κόσμος΄' ..


Καμπινκelefthero


Η dnd παρουσιάζει το 3o καμπινκelefthero στο πλαίσιο της μονοήμερης διοργάνωσης κατοίκων της Πλατείας Αντιγονιδών ΚΕΝΤΡΟΑΠΟΚΕΝΤΡΟ.
Καλλιτέχνες που "ζουν κι εργάζονται" σε ακτίνα γύρω από την Πλατεία Αντιγονιδών, κατασκηνώνουν ελεύθερα για μία μόνο βραδιά στους δύο ανώγειους χώρους στην Καραολή & Δημητρίου 36.

Συμμετέχουν: Χαρά Αδαμοπούλου / Άρης Ακριτίδης / Κατερίνα Γκαγκάκη / Ελένη Θεοφυλάκτου / Έλενα Κουκόλη/ Aster Monas / Τάνια Τσαμπάζη / Caroline Luigi / Τέτα Μακρή / Νίκος Ρακκάς / Ελένη Ρήγα / Γιάννης Φωκάς / Βάγια Δανιηλίδου / Κωνσταντίνος Τοπάλης / Ανδρέας Σμαγαδής / Αλίκη Στρεβίνα / Αλίνα Καρρά

Οι κάτοικοι της Πλατείας Αντιγονιδών, βγαίνουν από τα σπίτια τους και συναντιούνται στη γειτονιά τους για μια μονοήμερη γιορτή με μουσική, εκθέσεις, παρουσιάσεις και διάφορα άλλα projects στην περιοχή.
Με αφορμή την ανάγκη να γνωριστούμε μεταξύ μας, να συνεργαστούμε και να συνδιοργανώσουμε μαζί κάτι όμορφο στη γειτονιά, άνθρωποι που μένουμε σε ακτίνα γύρω από την πλατεία Αντιγονιδών, συναντηθήκαμε και σκεφτήκαμε παρέα με αποτέλεσμα μια ωραία γιορτή που πρόκειται να πραγματοποιηθεί την Κυριακή, 21 Σεπτεμβρίου 2014 πολύ κοντά στον κυκλικό κόμβο της πλατείας, ξεκινώντας από τον αρχαϊκό ναό στην Καραολή & Δημητρίου μέχρι και κάποια μέτρα παραπάνω στο ίδιο πεζοδρόμιο και σε τριγύρω δρόμους.

Lila : μια ταινία μικρού μήκους για τη ζωή




Ο Carlos Lascano έφτιαξε μια ταινία μικρού μήκους, τη Lila, για την καθημερινότητα, τη ζωή γενικότερα, και τον τρόπο που τη βλέπει η ζωγράφος-πρωταγωνίστρια.
Η Lila φαντάζεται και βάζει τα δικά της χρώματα, δίνει τη δική της 'πινελιά', τη δική της τροπή, σε όσα βλέπει γύρω της, με ιδιαίτερα συγκινητικό και γλυκό κλείσιμο. Ένα φιλμάκι για τη ζωή και την οπτική, τη στάση και τις δυνατότητες που έχει ο καθένας, με στοιχεία animation.

πηγή

Σαν σήμερα το 1982 πεθαίνει ο Μάνος Λοίζος



«Ο Μάνος ήταν μια πλαγιά πολύχρωμα λουλούδια που έλαμπαν καθώς τα χτυπούσε ο ήλιος. Και θα λάμπουν για πάντα και πιο πολύ όσο θα υπάρχει και θα λάμπει στον κόσμο αυτός ο μοναδικός ήλιος: Η καρδιά του Ανθρώπου...»                                                                                                                                                                                             Ο Μίκης Θεοδωράκης για τον Μάνο Λοΐζο

Ο Μάνος Λοΐζος γεννήθηκε στις 22 Οκτωβρίου 1937, όπως υποστηρίζουν ορισμένοι στην Αλεξάνδρεια ή όπως θέλουν άλλες πληροφορίες στο χωριό Άγιοι Βαβατσινιάς της επαρχίας Λάρνακας (για να μεταναστεύσει αργότερα με την οικογένειά του στην Αλεξάνδρεια). Ο πατέρας του Ανδρέας Λοΐζος ήταν παντοπώλης και η μητέρα του Δέσποινα Μανάκη είχε καταγωγή από τη Ρόδο.    Από μαθητής ακόμα γράφτηκε στο Ωδείο, επιλέγοντας να μάθει βιολί. Λίγο αργότερα, θα αλλάξει μουσικό όργανο και θα καταπιαστεί με την κιθάρα. Αποφοίτησε από το Αβερώφειο Γυμνάσιο το 1955 και έφτασε στην Αθήνα για να συνεχίσει τις σπουδές του. Γράφτηκε στην Φαρμακευτική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, ωστόσο στις αρχές του 1956 εγκαταλείπει τη σχολή και ξεκινά τη φοίτησή του στην Ανωτάτη Εμπορική. Για ένα σύντομο χρονικό διάστημα ο Μάνος Λοΐζος θα φοιτήσει και στην Σχολή Βακαλό θέλοντας να σπουδάσει ζωγραφική.


Πάω στο Φεστιβάλ της ΚΝΕ...

Πάω στο Φεστιβάλ της ΚΝΕ για να δω τα άγρια λουλούδια που αντιστέκονται. Πάω να δω τον τόπο όπου ρέει ο ελεύθερος λόγος. Πάω να φορέσω το σήμα τους. Είναι τρελό, μέσα σε όλα αυτά που συμβαίνουν, να υπάρχει ένα πέρασμα όπου κανείς δε λατρεύει τον Μολόχ.
Φέρνω μαζί μου της γενιάς μου το «κόκκινο αναμμένο τζάκι», όσους έφυγαν και συνεχίζουν να πιέζουν τρυφερά το μέσα μας.
Η γενιά που μεγάλωσε μέσα στη χούντα, που έπαιξε πολιτικά, που πρόλαβε να δει το Γούντστοκ, ν' ακούσει Τσιτσάνη, Μπομπ Ντίλαν, που αξιώθηκε να γνωρίσει τον Μιχάλη Κατσαρό, τον Νίκο Καρούζο, που είδε τον Μίκη Θεοδωράκη να χορεύει, που ερωτεύτηκε παράφορα, που περίμενε χρόνια έξω από τον κινηματογράφο Αλκυονίδα να συναντήσει τον Ορσον Ουέλς και τον Αϊζενστάιν, που έφαγε ξύλο στη Γενική Ασφάλεια και άντεξε όσο άντεξε, αλλά στο τέλος, όπως κάθε γενιά, αξιώθηκε να γράψει το μοναδικό της ποίημα στο Πολυτεχνείο. Στη συνέχεια πολλοί κουράστηκαν, άλλους έφαγε η αρρώστια και η πρέζα, και μέσα στη θλιβερή μεταπολίτευση αρκετοί έχασαν το θαυμάσιο μυαλό τους, συνέχισαν όμως ακέραιοι και δεν ενέδωσαν στα χρυσά γουρούνια που είχαν τρυπώσει σε όλα τα υπουργεία και πουλούσαν το Πολυτεχνείο με το κομμάτι. Χρυσά γουρούνια για μια πισίνα κι ένα ανοιχτό αυτοκίνητο. Τρεμάμενες σάρκες που φωτογραφήθηκαν για πάντα κάτω από τις τρομερές οικογένειες του Γιωργάκη, του Κωστάκη και του κάθε Μητσοτάκη που μας καταστρέφει.
Φέρνω μαζί μου τον Διονύσιο Σολωμό και τον Αρθούρο Ρεμπό, γιατί σ' αυτό το Φεστιβάλ των άγριων λουλουδιών, μπορεί ν' ακουστεί ο λόγος τους.

Το ξεμασκάρεμα των φασιστοειδών

Ποιος δε θυμάται την περίφημη εκείνη πρωτοσέλιδη φωτογραφία με τη γιαγιούλα και τον νταγλαρά χρυσαυγίτη να την περνά απέναντι για να πάει στο ATM τράπεζας, επειδή φοβόταν τους κλέφτες και τους μετανάστες; Μετά από αρκετό καιρό αποκαλύφθηκε ότι η ...κακόμοιρη γιαγιούλα ήταν η φυσική μητέρα στελέχους της Χρυσής Αυγής και υποψήφιου βουλευτή και το πλάνο δεν ήταν παρά μια σκηνοθετημένη οικογενειακή φωτογραφία. Βέβαια, πάνω σε αυτό το πλάνο είναι η αλήθεια ότι «χτίστηκαν» πολλές συνειδήσεις που έβλεπαν με άλλο μάτι τη φασιστική οργάνωση.
Μνημονεύσαμε αυτό το γεγονός για ένα λόγο. Το προφίλ της Χρυσής Αυγής, του ναζιστικού δολοφονικού αυτού μορφώματος, έχει χτιστεί πάνω σε δεκάδες τέτοια περιστατικά, για να φτιαχτεί ένα υποτιθέμενο αντισυστημικό προφίλ και να νομιμοποιηθούν η ύπαρξη και η δράση της στη συνείδηση κυρίως νέων ανθρώπων. Επίσης, ποιος δε θυμάται τα φασιστοειδή να κραυγάζουν στην «πάνω πλατεία» για «εκλογικές πελατείες», «διορισμούς ημετέρων», «οικογενειοκρατίες»... Για όλα αυτά, μάλιστα, μιλούσαν ακόμα και για κρεμάλες, για «300 στο Γουδή» και άλλα τέτοια δήθεν αντισυστημικά.
Το κατά πόσον βέβαια είναι αντισυστημική η Χρυσή Αυγή και το ποιος είναι ο πραγματικός της ρόλος το δείχνουν πολλά. Οπως, οι 145 Ερωτήσεις που κατέθεσαν για τα συμφέροντα των εφοπλιστών στο μικρό διάστημα της βουλευτικής τους διαδρομής. Και μιας και αναφερθήκαμε στις Ερωτήσεις, μόλις προχτές σε κυριακάτικη εφημερίδα υπήρξε καταγγελία πρώην στελέχους της Χρυσής Αυγής στη Λάρισα, που μιλά για «ταρίφα» που έπαιρναν τα φασιστοειδή για κάθε Ερώτηση που κατέθεταν...
* * *
Ας θυμηθούμε μερικά ακόμα.

Ο ρόλος της οικονομικής ανάπτυξης και της αποψίλωσης των δασών στο ξέσπασμα της επιδημίας του Έμπολα

Καθώς το πιο θανατηφόρο από ποτέ ξέσπασμα του Εμπολα εξακολουθεί να εξαπλώνεται στη Δυτική Αφρική, αφού αυτή η επιδημία είναι σχεδόν τέσσερις φορές μεγαλύτερη από την προηγούμενη μεγαλύτερη, τα στοιχεία δείχνουν ότι οι επιπτώσεις της ανθρώπινης δραστηριότητας στο περιβάλλον μπορεί να έπαιξαν ρόλο στην πρόσφατη επιδημία.


 Οι επιστήμονες υποστηρίζουν ότι η υλοτομία, η οδοποιία, αλλά και η υπερθέρμανση του πλανήτη μπορεί να επιδείνωσαν την επιδημική έκρηξη, φέρνοντας ζώα που έχουν μολυνθεί με την ασθένεια σε στενότερη επαφή με τους ανθρώπους.

«Η επέκταση της ανθρώπινης επίδρασης μπορεί να προκαλέσει πραγματικά ξεσπάσματα», λέει ο Τζόναθαν Επστάιν, επιδημιολόγος στην κτηνιατρική του οργανισμού EcoHealth Alliance. «Η αποψίλωση των δασών, η κατασκευή δρόμων, η επέκταση των αγροκτημάτων σε περιοχές όπου υπήρχαν πυκνά δάση, όλες αυτές οι δραστηριότητες αυξάνουν την ευκαιρία για τα άγρια ζώα να έρθουν σε επαφή με τα εκτρεφόμενα ζώα και τον άνθρωπο».

Το ξέσπασμα του Εμπολα στη Δυτική Αφρική αναφέρθηκε για πρώτη φορά τον Φεβρουάριο σε αρκετές απομακρυσμένες πόλεις της Γουινέας, καθώς και στην πρωτεύουσα της χώρας, Κόνακρι. Από τότε, εξαπλώθηκε σε όλη τη χώρα και στη Σιέρα Λεόνε, τη Λιβερία και τη Νιγηρία.

Βγαίνω έξω, στο καφενείο και δεν μπορώ να πιω έναν καφέ, παίρνω ένα μπουκαλάκι νερό.

«Ζούμε μέρες κατοχής!»

Δούλεψαν μια ολόκληρη ζωή για να ξεκουραστούν και να απολαύσουν τους κόπους τους στα γεράματά τους...
Οι συνθήκες όμως τα φέρανε αλλιώς καθώς το άγχος για το πώς θα περάσουν την κάθε μέρα τους, ακόμα και το πώς θα εξασφαλίσουν το ψωμί της ημέρας, είναι πλέον μεγαλύτερο από ποτέ άλλοτε. Ο λόγος φυσικά γίνεται για τους συνταξιούχους που βλέπουν τις συντάξεις τους να μειώνονται και να μειώνονται, ενώ την ίδια στιγμή τα έξοδα, οι λογαριασμοί και οι... υποχρεώσεις τους αυξάνονται.

Οι συντάξεις τους πλέον έχουν μετατραπεί σε… «χαρτζιλίκι» και μέσα σε όλα αυτά, ας μην ξεχνάμε ότι οι συνταξιούχοι «τσοντάρουν» τα παιδιά και τα εγγόνια τους που είναι άνεργοι!

Συναντήσαμε παρέες συνταξιούχους να απολαμβάνουν τη μοναδική και δροσερή σκιά της αιωνόβιας μουριάς, στο γνωστό καφενείο «Μουριά» στην «καρδιά» της Γαστούνης και μοιράστηκαν μαζί μας τις ανησυχίες τους, τους προβληματισμούς τους, τον εκνευρισμό τους, αλλά προπαντός, την πικρία και την απογοήτευσή τους για τους κόπους μιας ολόκληρης ζωής που πήγαν… «χαμένοι»!

«Δεν φτάνει ούτε για τα βασικά»